Logo Najwyższej Izby Kontroli

Główne kompetencje kontrolera NIK

2018-04-03 07:56:20

W Najwyższej Izbie Kontroli, stosownie do zaleceń Standardów Międzynarodowej Organizacji Najwyższych Organów Kontroli (ISSAI 40) i Międzynarodowych Standardów Kontroli Jakości (MSKJ 1), określone zostały zasady i procedury służące uzyskaniu wystarczającej pewności, że zatrudnia się odpowiednich pracowników posiadających przygotowanie, umiejętności i przestrzegających zasad etycznych.

Charakter pracy, jaką wykonują kontrolerzy w NIK, wymaga od nich m.in. myślenia analitycznego, samodzielności, zaangażowania, umiejętności dostrzegania i rozwiązywania problemów, wykazywania inicjatywy i brania odpowiedzialności za własny rozwój zawodowy. Cechy, którymi powinien dysponować kontroler zatrudniony w NIK, wykraczają poza tradycyjne pojęcie kwalifikacji rozumiane jako poziom wykształcenia formalnego, posiadane doświadczenia czy nabyte umiejętności potrzebne do wykonywania określonej pracy. Kontrolerzy w NIK powinni ponadto posiadać określony zbiór kompetencji, dysponować określonym zasobem wiedzy, postaw, umiejętności, stylów działania,  cech osobowościowych oraz zainteresowań.

Jakkolwiek szereg z powyższych kompetencji rozwija się w procesie przygotowania do zawodu (aplikacja kontrolerska) i w procesie dalszego rozwoju zawodowego pracownika, to istotne jest, aby już na etapie naboru na stanowiska kontrolerskie dokonać wszechstronnej oceny kandydata, w tym sprawdzenia poziomu opanowania niektórych kompetencji.

Poniżej przedstawiamy  wykaz kluczowych kompetencji kontrolera NIK w podziale na trzy obszary: kompetencje specjalistyczne, profesjonalne i społeczne.

I.       Kompetencje specjalistyczne

Myślenie analityczne i wnioskowanie logiczne

Kompetencja ta polega na umiejętności korzystania z różnych źródeł informacji i danych w celu przeprowadzenia analizy problemów, identyfikowania wpływów systemowych i tendencji. Obejmuje ona również analizowanie problemów, dostrzeganie zależności, formułowanie na ich podstawie wniosków oraz rozumienie znaczenia części składowych i ich wpływu na całość.

Myślenie krytyczne i formułowanie obiektywnych ocen

Kompetencja ta definiowana jest jako umiejętność rozumienia kontekstu, uwarunkowań oraz mechanizmów funkcjonowania kontrolowanych podmiotów, jak również pozyskiwania informacji służących rozumieniu szerszego obrazu ich funkcjonowania. Zawiera w sobie także postawę nacechowaną obiektywizmem i sceptycyzmem zawodowym. Kompetencja polega też na sprawnym rozróżnianiu kwestii istotnych i mniej istotnych,  identyfikowaniu obszarów ryzyka oraz umiejętności porównywania własnych oczekiwań wynikających z logicznego rozumowania z faktycznymi dowodami i formułowanie właściwych ocen.

Wiedza i profesjonalizm

Wiedza i profesjonalizm to kompetencja definiowana jako dysponowanie szerokim zasobem wiedzy ogólnej umożliwiającym badanie złożonych zagadnień, a także wykazywanie postawy charakteryzującej się przywiązaniem do wysokiej jakości wykonywanej pracy, postępowaniem zgodnie z zasadami, wartościami i normami etycznymi przyjętymi w NIK.

II.          Kompetencje profesjonalne (zawodowe)

Samodzielność i umiejętność mierzenia się z wyzwaniami

Kompetencja ta obejmuje umiejętność wykonywania obowiązków bez ścisłego nadzoru, samodzielność w mierzeniu się z wyzwaniami w codziennej pracy i przygotowywaniu potencjalnych rozwiązań problemów, wytrwałość w osiąganiu celów, przyjmowanie odpowiedzialności za wykonywane zadania oraz wykazywanie inicjatywy.

Planowanie i organizacja pracy

Planowanie i organizowanie pracy dotyczy przede wszystkim umiejętności uwzględnienia priorytetów, stopnia złożoności zadań, terminów ich wykonania oraz zasobów niezbędnych do ich realizacji. Kompetencja ta obejmuje również umiejętność koncentrowania się na wykonywanym zadaniu oraz monitorowanie i koordynowanie pracy.

Rozwój zawodowy - stałe podnoszenie kwalifikacji i samokształcenie

Kompetencja ta polega na umiejętności wzięcia odpowiedzialności za własny rozwój zawodowy, korzystania z różnych źródeł wiedzy i uzupełnianie wiedzy w mniej znanych sobie obszarach, związanych z wykonywanymi zadaniami. To również wykorzystywanie informacji zwrotnych i otwartość  na korzystanie z wiedzy i doświadczeń innych.

Kreatywność i innowacyjność

Polega na dostrzeganiu i wykorzystywaniu informacji płynących z otoczenia, poszukiwania optymalnych, nieschematycznych rozwiązań, umiejętności rozpoznawania nowych problemów i szukanie ich rozwiązania. Kompetencja ta obejmuje również umiejętność dostosowywania swoich działań do zmian warunków zewnętrznych, a także radzenie sobie w sytuacji niejednoznaczności i niepewności.

III.        Kompetencje społeczne

Skuteczna komunikacja

Skuteczna komunikacja dotyczy formułowania (w mowie i piśmie) przekazu adekwatnego do sytuacji i dostosowanego do odbiorcy, z wykorzystaniem poprawnego, zrozumiałego języka. Jest to również umiejętność uważnego i  aktywnego słuchania opinii współpracowników i innych osób na określony temat oraz formułowania swojego stanowiska. Kompetencja ta odnosi się również do umiejętności konstruktywnego formułowania uwag i otwartości na krytykę ze strony zwierzchników.

Budowanie relacji i dobrej atmosfery pracy w zespole

Kompetencja dotyczy umiejętności budowania kultury wzajemnego zaufania i utrzymywania konstruktywnych relacji ze współpracownikami. Zawiera w sobie umiejętność dzielenia się wiedzą i motywowania innych do osiągania jak najlepszych rezultatów i oferowania pomocy gdy jest potrzebna oraz skutecznego rozwiązywania nieporozumień. Odnosi się również do umiejętności adaptowania się do pracy w różnych zespołach z udziałem specjalistów z różnych dziedzin.

Budowanie relacji zewnętrznych

Kompetencja ta odnosi się do umiejętność budowania profesjonalnych relacji z podmiotami kontrolowanymi. To umiejętność komunikowania się z osobami o różnych specjalizacjach, radzenia sobie w trudnych sytuacjach, w tym bycie odpornym na próby wywierania wpływu, a jednocześnie wykazywanie dbałości o wizerunek NIK.

Wygenerowano: 2019-07-21 04:19:18