Prezes Najwyższej Izby Kontroli kieruje jej działalnością przy pomocy wiceprezesów oraz dyrektora generalnego.


1. Jednostkami organizacyjnymi Najwyższej Izby Kontroli, wykonującymi w szczególności zadania kontrolne, są następujące departamenty:


2. Jednostkami organizacyjnymi Najwyższej Izby Kontroli, wykonującymi w szczególności zadania w zakresie przeprowadzania postępowania kontrolnego, są delegatury z siedzibami w:


3. Jednostkami organizacyjnymi Najwyższej Izby Kontroli, wykonującymi w szczególności zadania w zakresie wspomagania postępowania kontrolnego, są departamenty:


4. Jednostkami organizacyjnymi Najwyższej Izby Kontroli, wykonującymi w szczególności zadania w zakresie organizacji i obsługi Najwyższej Izby Kontroli są departamenty:


5. Departamenty i delegatury Najwyższej Izby Kontroli stanowią równorzędne jednostki organizacyjne.



1. Departamenty, o których mowa w § 2 ust. 1 i 3, przeprowadzają lub wspomagają postępowanie kontrolne w naczelnych i centralnych organach państwowych w zakresie swojej właściwości rzeczowej lub funkcjonalnej oraz mogą, w porozumieniu z właściwą terytorialnie delegaturą, przeprowadzać lub wspomagać postępowanie kontrolne w organach i jednostkach terenowych. Departamenty te są jednostkami koordynującymi kontrole lub uczestniczącymi w postępowaniu kontrolnym, w szczególności przy przygotowywaniu kontroli, rozpatrywaniu zastrzeżeń oraz przygotowaniu informacji o wynikach przeprowadzonych kontroli i innych opracowań kontrolnych.
2. Delegatury przeprowadzają postępowanie kontrolne w organach i jednostkach terenowych w zakresie swojej właściwości terytorialnej, określonej w § 2 ust. 2 oraz mogą, w porozumieniu z właściwym departamentem, przeprowadzać postępowanie kontrolne w naczelnych i centralnych organach państwowych. Delegatury mogą być jednostkami koordynującymi kontrole.


1. Prezes Najwyższej Izby Kontroli może, w uzasadnionych przypadkach, wyznaczyć do przeprowadzenia postępowania kontrolnego jednostkę organizacyjną, z pominięciem jej właściwości rzeczowej, funkcjonalnej lub terytorialnej.
2. Spory kompetencyjne między jednostkami organizacyjnymi dotyczące ich właściwości oraz wykonywanych zadań rozstrzyga Prezes Najwyższej Izby Kontroli.


Jednostki organizacyjne Najwyższej Izby Kontroli używają nazw:



Prezes Najwyższej Izby Kontroli może, w formie pisemnej, upoważnić wiceprezesów, dyrektora generalnego oraz dyrektorów jednostek organizacyjnych do załatwiania spraw w jego imieniu, w tym do podejmowania określonych decyzji. W uzasadnionym przypadku takie upoważnienie może być wydane także innemu pracownikowi Najwyższej Izby Kontroli.


1. Prezes Najwyższej Izby Kontroli zwołuje posiedzenia Kolegium z własnej inicjatywy lub na wniosek co najmniej 1/3 członków Kolegium.
2. Prezes Najwyższej Izby Kontroli może zapraszać osoby nie wchodzące w skład Kolegium do wzięcia udziału w posiedzeniu.
3. Posiedzeniom Kolegium przewodniczy Prezes Najwyższej Izby Kontroli lub wyznaczony przez niego wiceprezes. Prezes Najwyższej Izby Kontroli proponuje porządek dzienny posiedzeń.
4. Sekretarz Kolegium zapewnia sprawną organizację i dokumentowanie prac Kolegium.
5. Z posiedzenia Kolegium sporządza się protokół.
6. Kolegium uchwala regulamin określający szczegółowy tryb jego działania.


1. Prezes Najwyższej Izby Kontroli może powoływać zespoły o charakterze stałym lub doraźnym, jako jednostki opiniodawcze lub doradcze, określając ich nazwy, skład osobowy oraz zakres i tryb działania.
2. Prezes Najwyższej Izby Kontroli może tworzyć w departamentach i delegaturach biura, wydziały i samodzielne stanowiska pracy.


Prezes Najwyższej Izby Kontroli ustala, w drodze zarządzenia, szczegółową organizację wewnętrzną jednostek organizacyjnych Najwyższej Izby Kontroli oraz ich właściwość, a także może wprowadzać zmiany w tym zakresie.